Dlaczego układ komór i uszczelek ma większe znaczenie niż sama liczba milimetrów profilu

Dwa profile okienne o zbliżonej głębokości zabudowy 82 mm mogą osiągać wyraźnie różne wartości współczynnika przenikania ciepła Uw. Jeden z nich zapewnia wynik na poziomie 0,74 W/m²K przy zastosowaniu standardowego pakietu trzyszybowego. Inny model o dokładnie tej samej szerokości zewnętrznej wypada znacznie gorzej, mimo tej samej klasy tworzywa. Zjawisko to często zaskakuje inwestorów porównujących oferty producentów stolarki. Różnica parametrów izolacyjnych wynika nie z milimetrów szerokości ramy, lecz z precyzyjnego układu komór wzdłużnych, zaawansowanych uszczelek oraz umiejscowienia elementów wzmacniających. Sama objętość materiału ma mniejsze znaczenie niż inżynieryjny projekt całego przekroju.

Geometria komór a ograniczenie strat ciepła

W systemie VEKA Softline 82 MD rama zawiera siedem starannie zaprojektowanych komór, a otwierane skrzydło sześć. Kształt, wielkość i kolejność tych pustych przestrzeni skutecznie przerywają poprzeczne mostki termiczne. Zamknięte w nich nieruchome powietrze działa jak naturalna warstwa izolacyjna. Optymalne ułożenie komór pozwala uzyskać niską wartość współczynnika Uf bez konieczności niepożądanego zwiększania gabarytu całego profilu. Producenci mogą dzięki temu tworzyć smukłe konstrukcje o dużej powierzchni przeszklenia, nie tracąc przy tym właściwości pasywnych.

Stalowe wzmocnienia umieszczane w największej komorze głównej zapewniają sztywność i stabilność skrzydła, co ma szczególne znaczenie przy nowoczesnych, wielkogabarytowych formatach. Elementy te nie tworzą znaczących dróg ucieczki ciepła ze względu na odpowiednie oddzielenie metali od zewnętrznych ścianek ramy. Całe okno zachowuje w ten sposób wysoką odporność mechaniczną na obciążenia wiatrowe przy jednoczesnym utrzymaniu rygorystycznych parametrów termicznych.

Rola uszczelek i stref przylgowych

Trzy obwodowe uszczelki w układzie MD – mianowicie zewnętrzna, środkowa i wewnętrzna – tworzą potrójną barierę na styku zamykanego skrzydła ze stałą ramą. Uszczelka centralna dzieli całą przestrzeń przylgową na dwie niezależne strefy, znacząco poprawiając szczelność przy silnym naporze wiatru i ulewnym deszczu. Taki wielostopniowy układ zdecydowanie skuteczniej ogranicza niepożądaną infiltrację zimnego powietrza oraz wilgoci do wnętrza budynku niż starsze systemy dwuuszczelkowe. Rozwiązanie z dodatkową płetwą centralną chroni również stalowe elementy okucia przed korozją.

System veka v82 powertherm osiąga deklarowany wynik Uw na poziomie 0,74 W/m²K poprzez umiejętne połączenie siedmiokomorowej geometrii z potrójnym ekstrudowanym uszczelnieniem. Ostateczny parametr energetyczny zależy zawsze od konkretnej konfiguracji wybranej przez inwestora. Zmiana grubości pakietu szybowego, dodanie powłok niskoemisyjnych lub zastosowanie ciepłej ramki dystansowej płynnie modyfikuje końcową wartość współczynnika przenikania ciepła dla wyrobu.

Grubość zamontowanego pakietu szybowego oraz jakość samego montażu decydują o izolacyjności w równym, a czasem wręcz większym stopniu co wykorzystany profil. Trójszybowa konstrukcja wypełniona argonem oraz wyposażona w ciepłą ramkę dystansową obniża współczynnik Ug szyby do poziomu 0,5 W/m²K. Zestawienie nowoczesnego szklenia z zaawansowanym profilem o Uf w okolicach 1,0 W/m²K tworzy spójny układ o bardzo niskim, całkowitym Uw. Prawidłowy montaż w warstwie ocieplenia budynku lub z użyciem trójwarstwowych taśm izolacyjnych eliminuje mostki termiczne na styku stolarki ze ścianą nośną. Nawet najlepsze ramy wymagają szczelnego osadzenia, ponieważ błędy instalacyjne zniweczą laboratoryjne osiągi produktu.

Ścisła współpraca przemyślanego profilu, energooszczędnego oszklenia oraz szczelnego montażu warunkuje certyfikowaną pasywność okna. Żaden detal z katalogu nie zastępuje zintegrowanego, inżynieryjnego podejścia do wprawiania stolarki w otwór muru. Fachowymi instalacjami i rzetelnym doradztwem technicznym w tym zakresie zajmuje się Przedsiębiorstwo KM Okna.